Mother's Day Memories

Ik crunch de appel huid scheren tussen mijn tanden en tart sappen vrijkomen smaakvolle herinneringen samen met zijn voeding. De bloem en het water is gemengd en zowel de deegroller en gebak doek verwijderd uit hun opslagplaats. Een keer per jaar voer ik dit ritueel, dat brengt weer herinneringen van lang geleden.

Mijn moeder en ik hield ervan om samen te bakken. Taarten, cakes, koekjes van elke vorm en grootte die werden opgeslagen in blik voor geschenken aan vrienden en buren met Kerstmis. Maar wat ik graag de beste bakken was appelbollen.

Eerst nam zij de appels geschild. Houd het mes aan de bovenkant van de appel, zou ze beginnen te snijden tussen de huid en de appel. Het was een wedstrijd om te zien of ze kon Schil de hele appel met een lange perfecte cirkel van appel huid. We hadden allebei lachen of ze geslaagd of als deze kapot is, als ik naast geknald wat was gesneden in mijn mond, kauwend op als een stuk van spaghetti. Mijn taak was de voorbereiding van de suiker en kaneel combinatie die de uitgeboorde appel zou vullen terwijl mama afgepeld van de skins. Daarna was het tijd om de uitrol van het deeg. Individuele deeg Mom's inpakken voor elke appel was perfect gevormd en gelijkmatig gerold. Mijn neiging om te splitsen en scheve worden. Het maakt niet uit. We hebben elk verpakt onze appels en plaatste ze in het glazen schaaltje voor het bakken met een klodder boter op de top van elke knoedel. De laatste stap was het mengen van een zoete suiker en kaneel stroop die als gegoten rond de individuele appelbollen maakte ze zien eruit als kleine eendjes in een vijver. We hadden pop de pan in de oven en ik zou verzamelen overgebleven deeg stukken en de kaneel suiker mix, het maken van kaneel chips die we hadden bakken na de dumplings. Dan zouden we het schoonmaken van de keuken bij elkaar, wassen en drogen van de kommen en deegroller voordat je klaar om te eten op te lossen.

Dit is wat ik herinner me als ik schil de appels, rol het deeg uit en bereid ik mijn pan van appelbollen vandaag de dag ter ere van de tijd waarin we samen doorbrachten, moeder en dochter. Het is hoe ik vieren elk Mother's Day. Ze overleed toen ik nog maar 25 en terwijl ik was volwassen en getrouwd ik tegen die tijd, ik was niet klaar om afscheid te nemen. Als ik in de keuken bakken, zoals ik hier nu ben, kan ik nog steeds voel haar naast me. Het is wanneer ik voel het dichtst weer aan haar.

Dus vandaag, ik vieren als ik bakken. Ik herinner me de gave van liefde en warmte die afkomstig is van het delen van eenvoudige taken. Ik pop de afgewerkte balletjes in de oven, in de wetenschap dat er binnenkort een zoete geur zal de keuken te vullen. Een andere herinnering aan dat ook zij,, zweeft door mijn leven in onzichtbare manieren, en is bij mij nog steeds.

************************************************** ***************************************

"Moeders zijn het meest instinctieve filosofen."

~ Harriet Beecher Stowe (1811-1896)

Stowe is het best herinnerd voor het melodramatische en sentimentele "Uncle Tom's Cabin", een roman geschreven slavernij in 1851. Dit werk, dat Stowe beroemde vrijwel 's nachts, geïntensiveerd Noord-en Zuid-antagonisme in de pre-Civil War era, het maken van haar een gehate figuur in het zuiden en de lieveling van het Engels abolitionisten.